| Japanse Tuinen |
|
   
Japanse Tuinen
- zijn vanuit de
Japanse filosofie aangelegd -
Vroeger
In de
Japanse cultuur, is tuinieren een hoogstaande kunstvorm, gelijkwaardig
aan de kalligrafeerkunst en het schilderen met inkt.
De
traditie van de oorspronkelijke Thee
meesters bracht een aantal enorm verfijnde
Japanse tuinen voort van
een geheel andere stijl, één die meer de natuur evenaart.
Sinds
het eind van de 19e eeuw, hebben
Japanse Tuinen zich aangepast aan meer Westerse
omstandigheden.
In de geschiedenis van Japanse tuinkunst werd de leer volgens traditie
van sensei (= meester)
op leerling doorgegeven, terwijl de laatste tientallen jaren de
tuinkunst onderwezen werd door speciale scholen genaamd:
senmon gakkoh.
Sommige
soorten Japanse Tuinen
zijn zowel in het westen erg geliefd alsook in Japan, zoals
bijvoorbeeld de droge-
of rotstuin genaamd: karesansui.
Typische Japanse tuinen
hebben in het centrum een huis
staan van waaruit je de tuin goed kunt bekijken waarin zich de volgende
elementaire kenmerken bevinden: water, echt of
symbolisch. grote stenen
of rotsblokken,
typerende stenen lantaarn (Ichodorro),
een theehuis of een
paviljoen (Soan), een
omheining zoals een
heg, hek of
stenen muur met een traditionele uitstraling en een
bruggetje naar het
eiland of stapstenen.
   
Er zijn
een aantal verschillende soorten
Japanse tuinen
|
 |
Kare-san-sui tuin
= droge
berg watertuin
Is een
combinatie van een
thee – tuin
en een
Zen – tuin.
Alle water in deze tuin wordt symbolisch weergegeven dmv
grof en fijn grind, wel of niet in golfpatronen geharkt,
aangevuld met grote stenen zoals in een
Zen tuin. Ook aan
de planting wordt symbolische waarde gegeven, door ze in de
vorm van de stenen in de tuin, te snoeien en er worden
mossen toegepast.
Als er voor echt water in deze tuinvorm wordt gekozen dan is
dat vaak in de vorm van een
tsukubai =
waterelement voor symbolische reiniging
In een Kare-san-sui
tuin geeft een verdiepte aanleg, een uitgesproken
dominante rol aan de aanwezige grote stenen. |
| |
|
 |
Kaiyu-Shiki-Teien
=
parkachtige landschapstuin
Deze vorm van Japanse tuinen gaat terug naar de natuur
door een tuin te creeren, die zo veel mogelijk op de
werkelijke natuur lijkt.
Men maakt zoveel mogelijk heuvels en verhogingen,
om vergezichten te accentueren.
Als er gekozen wordt voor een waterval, dan krijgt deze via
de aangelegde hoogteverschillen een natuurlijke
verloop, door de tuin. Japanse sierkersen zijn in deze
tuinen nadrukkelijk aanwezig. |
| |
|
 |
Teien
Deze Japanse tuinen
zijn een vrije vorm waarin alle symboliek wordt losgelaten
en de eigenaar simpelweg bepaald wat er gebeurt. Alle elementen uit een klassieke Japanse tuin
mogen, zonder onderlinge samenhang en betekenis worden toegepast.
Het is wel lastiger om in een
Teien–tuin
uiteindelijk de kenmerkende rust en harmonie van de Japanse
tuin te creëren. |
| |
|
 |
Roji
of
Cha Niwa
= Theetuin
Deze, uit een aantal kleinere tuinen bestaande,
theetuin werd traditiegetrouw aangelegd volgens de ideeën
van de
theeceremoniemeester, die als doel hadden om de theeceremonie
te versterken. In het midden staat het theepaviljoen (voor
de ceremonie) met eromheen een paar kamers waar de gasten
wachten, gescheiden door wanden en ronde doorgangen, die ons
nederigheid tegenover de natuur, die alom ruim en gevarieerd
aanwezig is.
Waterelementen horen in deze tuin thuis bij de ingang en bij
het paviljoen. Het theepaviljoen wordt de hele nacht en de
hele dag verlicht door de stenen lantaarns(Ichodorro). |
| |
|
 |
Zen -
Tuin
Is van oorsprong een kloostertuin die door de monniken
gebruikt werd om in te mediteren. Om niet afgeleid te
worden werd de tuin zeer sober ingericht met een basis van stenen en grind, die
meerdere symbolische betekenissen kunnen hebben.
Zo staat bijv. een grote steen
=Ten symbool voor
hemel,
een middelgrote steen
= Chi voor
aarde en
een kleine steen = Yin voor
man.
Ook speelt de eventueel aanwezige beplanting in de
Zentuin een
ondergeschikte rol en het altijd aanwezige grind wordt
op verschillende manieren in verschillende motieven geharkt.
Het harken is al een meditatie op zich en het doel van een Zen – tuin is, om in
Tone
=
letterlijke
onbeweeglijkheid te komen.
Deze Zen–tuin is
een bijzonder geschikte tuinvorm om in miniatuur, in kleine
tuintjes aan te leggen. |
Verder kent de Japanse
tuinkunst ook nog de volgende tuintypen:
-
Kanshoh-tuinen
- die vanuit een woning bekeken worden
- Vijver tuinen - om vanuit een boot te bekijken.
-
Tsubo Niwa
- kleine tuinen rond een woning
- Tsukiyama -
grote
wandeltuinen waarin een fantasielandschap is gecreëerd
- Kaiyu-Shikien -
grote historische wandeltuinen nu vaak openbare parken. |
Omdat wij mensen tegenwoordig een aanhoudend hectisch bestaan leiden
waardoor we doorlopend te maken hebben met té veel stress, kreeg men steeds meer behoefte aan ontspanning en rust en dat is voor
velen van ons te vinden in een
Japanse tuin.
In een traditionele Japanse tuin kan de mens rust vinden om te
onthaasten en te ontspannen.
Omdat de aanleg van deze tuinen berust op
het principe van het weglaten worden er zo weinig mogelijk planten, ornamenten en materialen
toegepast waardoor een sfeer van rust en
ruimte gecreëerd, die een weldadig rustgevend effect heeft op de
gestreste mens.
Het harken van het grind in de Japanse Tuinen dient gezien te worden als
een meditatieve bezigheid waarbij het hoogste doel ligt in het bereiken
van een staat van onbeweeglijkheid
oftewel
Tone...
   
Bezoekt u hier
Japanse Tuinen
Ä
|
|
|
|
|
|
|
|
